Parku kombetar i Korabit

Territori i propozuar për t’u përfshirë në Parkun Kombëtar të Korabit në Shqipëri përfshin komunat e Bushtricës, Kalasë së Dodës dhe një pjesë të territoreve të komunave në Sllovë, Fushë-Çidhen, Kastriot, Tomin, Melan dhe Maqellarë. Territori i propozuar shtrihet në lindje të Dibrës në kufirin shtetëror midis Shqipërisë dhe Maqedonisë.Mali i Korabit, prej nga ka marrë emrin zona e propozuar për tu shpallur Park Kombëtar, është maja më e lartë e Shqipërisë dhe Maqedonisë me një lartësi prej 2751 m mbi nivelin e detit. Territori i zonës që propozohet të shpallet zonë e mbrojtur karakterizohet nga një shumëllojshmëri formash të relievit të shoqëruara me formacione të mëdha shkëmbore, pjesa më interesante e të cilave janë formacionet e gipsit mbi të cilat rritet bimësia pyjore në kushte relativisht të vështira, duke krijuar në këtë mënyrë një ansambël magjepsës natyror me efekte të mëdha panoramike. Sipërfaqja e propozuar për të qenë Zonë e Mbrojtur paraqet një larmi formash të terrenit me shpate të thepisura, lugina dhe hone të thella, me formacione gipsesh dhe rrafshnalta të vogla të pasura me vegjetaction barishtor e bimë shumëngjyrëshe. Lartësia minimale është 850 m mbi nivelin e detit dhe ajo maksimale 2764 m që përfaqësohet nga maja e Korabit. Relievi i shumëllojshëm është i përshtatshëm për zhvillimin e turizmit malor dhe alpin, çka nxjerr nevojën e hartimit të planeve të menaxhimit pas shpalljes së territorit si Zonë e Mbrojtur. Pjesa e propozuar për t’u shpallur Zonë e Mbrojtur përfshin një pjesë të territorit jug-lindor të rrethit të Kukësit, që kufizohet me kufirin shtetëror të Republikës së Kosovës, duke zbritur më në jug përgjatë kufirit lindor që ndan Republikën e Shqipërisë me atë të Maqedonisë dhe duke vazhduar me vargmalet e Deshatit, deri në pikën kufitare të Bllatës. Variacioni i madh i këtij territori për sa i përket lartësisë mbi nivelin e detit i ka dhënë jetë një bimësie të pasur pyjore. Në zonën e sipërme të bimësisë hasen zonat fitoklimatike të ahut (fagetum), të hormoqit (picetum) dhe zona e kullotave alpine (alpinetum). Në këtë zonë gjenden ato lloje që këtu gjejnë kushte të përshtatshme klimatike dhe tokësore për zhvillimin e tyre, si ahu (Fagus sylvatica), bredhi i bardhë (Abies alba), pisha e zezë (Pinus nigra), rrobulli (Pinus heldreichi), arneni (Pinus peuce), vërriu i zi (Alnus glutinosa), lajthia (Corylus avellana), dhe akacia (Robinia pseudoacacia). Llojet kryesore që përmenden më sipër, në zonën e nën-pyllit shoqërohen me lloje të tjera, si murrizi (Crataegus monogina), dëllinja (Juniperus oxycedrus), thana (Cornus mas), etj. Falë niveleve jashtëzakonisht të larta të biodiversitetit, kombinuar me bukurinë e peizazhit dhe me rëndësinë historike e shkencore që paraqesin, zonat pyjore rrotull Liqenit të Mavrovës u shpallën Park Kombëtar në vitin 1949. Me një sipërfaqe prej 73,088 ha, ky park është më i madhi ndër tre parqet kombëtare që ka Maqedonia.

Advertisements

Autor: GL Albania

S'kemi lindur per te qene perfekt, por per te qene me te mire se te tjeret.

Lini një Përgjigje

Plotësoni më poshtë të dhënat tuaja ose klikoni mbi një nga ikonat për hyrje:

Stema e WordPress.com-it

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. Dilni / Ndryshoje )

Foto Twitter-i

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. Dilni / Ndryshoje )

Foto Facebook-u

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. Dilni / Ndryshoje )

Foto Google+

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Google+. Dilni / Ndryshoje )

Po lidhet me %s